„OŚ PAMIĘCI” – przełamywanie stereotypów/”AXIS OF MEMORY” – overcoming stereotypes

W Polsce przeprowadziliśmy pierwszą część warsztatów „Oś pamięci”. Poznawaliśmy i wzajemnie komentowaliśmy ważne wydarzenia po 1945 w naszych krajach. W Izraelu poszliśmy krok dalej. Szukaliśmy dat i wydarzeń, które są wspólne dla naszych narodów. W burzeniu różnych stereotypów pomogły nam także wizyty w Yad Vashem oraz w Kibbutz Ghetto Fighters Museum. W pierwszym miejscu zobaczyliśmy m.in. Aleję Sprawiedliwych Wśród Narodów, gdzie najwięcej drzewek mają Polacy. Natomiast w Muzeum Powstańców Getta przeprowadziliśmy dyskusję na temat różnych postaw Żydów i Polaków wobec siebie w czasie II wojny światowej. Mówiliśmy także o sposobie przedstawiania Holokaustu w polskiej i izraelskiej szkole.

In Poland, we organized the first part of the workshop “Axis of memory” We got to know each other and talked about important events after 1945 year in our countries. In Israel, we went one step further. We looked for dates and events that are common to our, two nations. Visits in Yad Vashem and in the Ghetto Fighters Kibbutz Museum helped us to destroy the various stereotypes too. In the first place we saw, among others the Avenue of the Righteous Among the Nations, where Poles have the most trees. However, in the Warsaw Ghetto Uprising Museum, we had a discussion on the various attitudes of Poles and Jews against each other during the Second World War. We talked also about the way of presenting the Holocaust in Polish and Israeli schools.

Advertisements

January 22, 2011 at 5:54 pm Leave a comment

VIPy/VIPs

W Murowanej Goślinie młodzież poznała historię żydowskiej rodziny Markowiczów. Dzięki wcześniejszym projektom „Koła Wielokulturowości” odnaleźliśmy potomka tej rodziny – Yaira Gila z Hajfy. W trakcie naszej wizyty w Izraelu spotkaliśmy się z nim przy wspólnym stole i razem świętowaliśmy szabat. Opowiedział on nam losy swojej ocalonej części rodziny Markowiczów oraz pokazał film nakręcony podczas jego pierwszej wizyty w Polsce i w Murowanej Goślinie.

Bardzo ważne było dla nas spotkanie ze Szlomo Wolkowiczem, który urodził się na wschodzie Polski, na ziemiach, które dziś należą do Ukrainy. Cudem uniknął śmierci latem 1941. Jest świadkiem, Ocalonym. Mieszka wraz z rodziną w Hajfie. Pytany o narodowość, odpowiada, że czuje się po trochu Polakiem, Żydem i Ukraińcem. Trzy lata temu odwiedził Gimnazjum nr 1 im. Hipolita Cegielskiego w Murowanej Goślinie i opowiedział uczniom swoją traumatyczną historię z czasów II wojny światowej. Spotkaliśmy się z nim w Muzeum Powstańców Getta (Ghetto Fighters Museum) i wysłuchaliśmy jego przejmującej historii.

Trzecim VIP-em był sekretarz polskiej ambasady w Tel Avivie – Pan Jacek Olejnik. Opowiadał on o swoich doświadczeniach związanych z dialogiem polsko – izraelskim oraz o planach na kolejne działania.

Szczególną osobą, której oddaliśmy cześć w Tel Avivie był premier Izraela – Yitzhak Rabin, orędownik pokoju palestyńsko-izraelskiego zamordowany przez szaleńca.

The young people discovered the Markowicz’s history – the Jewish family, which used to live in Murowana Goślina. Thanks to the previous projects of “The Multicultural Circle” we found a descendant of this family – Yair Gil from Haifa., During our visit in Israel, we met with him at the common table and we celebrated together the Sabbath. He told us the history of his family, which survived the Holocaust. Apart from that he showed us a film, which was made during his first visit in Poland and in Murowana Goślina.

The meeting with Shlomo Wolkowicz was very important for us. He was born in the eastern part of Poland, which now belongs to Ukraine. He survived by a miracle in the summer  of 1941 year. He is a witness, the Survivors. He lives with his family in Haifa. Every time when he is asking about his nationality, he answers, that he feels a little bit of Polish, Jewish and Ukrainian. Three years ago, he visited Hipolit Cegielski Gymnasium in Murowana Goślina. He told the pupils his traumatic history during the Second World War. We met him  in the Warsaw Ghetto Uprising Museum (Ghetto Fighters Museum) and then we listened to his amazing history.

The third VIP was a secretary of the Polish embassy in Tel Aviv – Mr. Jacek Olejnik.  He talked to us about his experiences, connected with the Polish and Israeli dialogue and his plans for further action. A special person, to whom we honored in Tel Aviv, was the Israeli Prime Minister – Yitzhak Rabin, a spokesman of peace for the Israeli and Palestinian, which was murdered by a madman.

January 22, 2011 at 5:52 pm Leave a comment

WIELOKULTUROWY IZRAEL/MULTICULTURAL ISRAEL

Podczas polskiej części projektu przykładem wielokulturowości była Murowana Goślina, w której przed wojną współegzystowały ze sobą zgodnie trzy społeczności: żydowska, niemiecka oraz polska. Drugim ważnym miejscem było Podlasie z mozaiką kultury tatarskiej, prawosławnej i żydowskiej. W Izraelu na mapie wielokulturowej przestrzeni pojawiła się przede wszystkim Jerozolima – miasto pokoju i trzech wielkich monoteistycznych religii. Odbyliśmy tam wędrówkę ulicami Starego Miasta, by odkryć i doświadczyć ważnych miejsc dla judaizmu-Ściana Płaczu, chrześcijaństwa -Bazylika Grobu Chrystusa, islamu- Kopuła na Skale. W części arabskiej Jeruszalaim zjedliśmy także pitę z falafelem, wegetariańskimi kuleczkami zrobionymi z ciecierzycy z dużą ilością kolendry. W Tel Avivie peregrynowaliśmy śladami architektury Bauhausu. Styl, który narodził się w Niemczech na przełomie XIX i XX, świetnie pokazuje wielokulturowe inklinacje nowoczesnego miasta.

W Hajfie, która jest centrum religijnym Bahaitów, zobaczyliśmy ich świątynię oraz ogrody, które ją otaczają. Ważna była także wizyta w Galilei, miejscu ważnym dla wszystkich chrześcijan. Odwiedziliśmy m.in. Nazaret, gdzie wg Nowego Testamentu Anioł Gabriel zwiastował Maryi, że stanie się Matką Boga. Zobaczyliśmy m.in. kościół Zwiastowania oraz miejsce, gdzie wg tradycji Józef, mąż Maryi, miał swój warsztat. Dowodem na wielokulturową tkankę Izraela były odwiedziny w wiosce Druzów- Pkein wokół Wzgórz Golan. Druzowie są obywatelami państwa Izrael, ale nie wyznają judaizmu. Ich religia jest swoistym połączeniem islamu i chrześcijaństwa z elementami judaizmu i gnostycyzmu. Ich pierwszym językiem jest arabski a nie hebrajski. Wierzą w wędrówkę dusz (reikarnację). Uznają siedmiu nieomylnych i pozbawionych grzechów proroków, m.in. Adama, Abrahama, Jezusa. Ich świętymi księgami są: Koran, Nowy Testament oraz własne pisma. Mimo, że wspólnota jest hermetyczna (małżeństwa wewnątrz grupy, nie przyjmują nowych wyznawców, skrywają główne prawdy wiary). Alaa, jeden z druzyjskich uczestników projektu, zaprosił nas do swojego domu, w którym przy wspólnym stole chrześcijańsko -druzyjsko-żydowskim rozmawialiśmy o naszych tradycjach i zwyczajach. Na bazarze w Akko doświadczyliśmy mozaiki kulturowej różnorodnych produktów, warzyw, owoców, przypraw i zapachów. Świetna była także gra miejska, dzięki której odwiedziliśmy dom arabskich chrześcijan, gdzie zostaliśmy poczęstowani ich słodkimi specjałami.

During the Polish part of the project an excellent example of multiculturalism was Murowana Goślina, where before the war coexisted in peace three nations: Jewish, German and Polish. The second the most important place was Podlasie with many mosaics of the Tatar culture, Orthodox and Jewish. In Israel – Jerusalem – a city of peace and three great monotheistic religions, appeared mainly in the multicultural area of the map. We took a hike there; through the Old Town streets, to discover and to experience the important places for Judaism – the Western Wall, Christianity – the Basilica of the tomb of Christ, Islam – the Dome of the Rock. In the Arab part of Jeruszalaim we ate a pita with falafel, vegetarian balls made of chickpeas with plenty of cilantro. We wandered in Tel Aviv in the Bauhaus’s footsteps of the architecture. This Style was made in Germany in the late nineteenth and early twentieth and    it shows us many multicultural inclinations of the modern city.

In Haifa, where is the religious center of Bauhaus’s, we saw the temple and the gardens, that it surrounds. A visit in the Galilee was also very important for us and for all Christians. We visited, among others Nazareth, where according to the New Testament, the angel Gabriel announced to Mary, that she will be the Mother of God. We saw the Church of the Annunciation and a place, where according to the tradition, Joseph, a husband of Mary, had his own workshop. The proof of the multicultural contest of Israel was a visit in the village of Druze-Pkein around the Golan Heights. Druses are citizens of the State of Israel, but do not believe in Judaism. Their religion is a peculiar combination of Islam and Christianity with elements of Judaism and Gnosticism. Their first language is not a Hebrew, but Arabic. They believe in the transmigration of souls (a reincarnation). They accept seven prophets – infallible and without any sin, including Adam, Abraham, Jesus. Their holy books are: the Koran, the New Testament and other writings. Although the community is very hermetic (marriages within the group, do not accept new followers and they hidden their main truths of the faith). Alaa – one of the Druze’s participants of the project invited us to his house, where around the common table of Druze-Christian-Jewish, we talked about our traditions and customs. At the bazaar in Akko, we experienced a cultural mosaic of different products, vegetables, fruits, spices and smells. There was also a great city game, which allows us to visit the Arab’s Christianity house, where we ate their sweet delights.

January 22, 2011 at 5:49 pm 2 comments

“WOKÓŁ MENORY I CHANUKIJI”/ “AROUND HANUKIJAH AND MENORAH”

W Polsce wspólnym działaniem warsztatowym było budowanie ogromnego stołu, przy którym usiedli wszyscy uczestnicy projektu. Budowanie stołu integrowało grupę i pokazało, że warto razem tworzyć i działać. Wychodząc z tego założenia, postanowiliśmy kontynuować działania warsztatowe w drewnie. Tym razem zajęliśmy się przestrzenią stołu. Nasza grudniowa wizyta w Izraelu odbyła się w okresie radosnego żydowskiego święta Chanuki. Zbudowaliśmy, więc chanukiję – dziewięcioramienny świecznik, który stawia się na stole w czasie tego święta. Część osób tworzyła także menorę (siedmioramienny świecznik), która obok gwiazdy Dawida, jest drugim symbolem Państwa Izrael. Każdy z uczestników „otrzymał” jedno ramię chanukiji lub menory, by tam pozostawić swój symbol (charakterystyczny znak) w wybranym przez siebie kolorze.

W trakcie wspólnego posiłku przy szabatowym stole, każdy z uczestników zapalił jedną świeczkę. Płomienie wszystkich świeczek stworzyły jedną światłość, która swoim blaskiem rozpromieniła nasze twarze oraz serca. Menora przywędrowała z nami do Polski i znalazła swoje miejsce na polsko-izraelskim stole, zrobionym podczas pierwszej części projektu. 31 Grudnia 2010 roku zapaliliśmy na niej świeczki. Świętowaliśmy Nowy Rok, który akurat przypadał w szabat. Połączyliśmy, więc dwa świąteczne momenty, by stworzyć przestrzeń dialogu i wspólnej radości.

The common action of the workshop in Poland was to build a huge table, where all project’s participants sat together. Building a table caused the integration of the whole group and showed us, that it is worth building and creating together. Starting from this point of view,  we decided to continue to work during a wood’s workshop. But this time we decided to focus on a table space. Our December’s visit to Israel was during the joyful Jewish holiday of Hanukkah. So we built, a chanukiya – a special candlestick with nine candles, which we put on the table during this holiday. Some people created the menorah (a candlestick with seven candles), which with the Star of David, is the second symbol of the State of Israel. Each of the participants “received” one arm of chanukiya or menorah to leave his own mark  (a characteristic sign) in their favorite color.

Each of the participants lit one candle during  a common meal at the Sabbath table. Flames of all the candles created one common light, which opened our faces and hearts. We took a menorah to Poland and we put it on the Polish-Israeli table, which was made during the first part of the project. We lit candles on this table on 31 December 2010.We celebrated the New Year’s Eve, which was just on the Sabbath. So we combined two Christmas moments, to create a space for a dialogue and a common joy.

January 22, 2011 at 5:46 pm Leave a comment

“Międzykulturowe VIPy w Izraelu” / “Multicultural VIPs in Israel”

Kawałki drewna, piłka, farby, pędzle, klej… Zdobyliśmy wszystko, co zaplanowaliśmy. Jeszcze tylko zapakować i nadzieja, że uda nam się to bez większych problemu dostarczyć do Izraela. Do czego potrzebujemy tych dziwnych rzeczy? Na miejscu dostaniemy niezbędną wkrętarkę oraz pozostałe elementy drewniane.

Berlin, Genewa, Tel Aviv. Właśnie taką trasą dotarliśmy do Izraela, by zrealizować drugą część polsko-izraelskiego projektu „Międzykulturowe VIPy”. Pod koniec sierpnia wspólnie budowaliśmy stół, razem przy nim jedliśmy i tam też prowadziliśmy dyskusje. Pomyśleliśmy, by stół, przy którym spotykają się różni ludzie był dobrze oświetlony, wypełniony swoistym ciepłem i blaskiem. Potrzebowaliśmy świeczników, których światło wyeliminowałoby wszelkie ciemności zarówno te wokół nas, jak i te, które tkwią głęboko w nas samych: uprzedzenia, stereotypy. Menora i chanukija łącznie dały nam 16 zapalonych świeczek. Było na tyle jasno, by zobaczyć twarze i kontynuować międzykulturowy dialog VIPów z Polski oraz z Izraela.

Pieces of wood, paints, brushes, glue … We got everything, what we had planned. There has been just only packing all the staff and a hope, that without any problems,  we will deliver it to Israel. Why do we need these weird things? When we will be there, we will get the necessary screwdriver and other wooden things.

Berlin, Geneva, Tel Aviv. We came to Israel that such a route to make the second part of the Polish-Israeli project “Multicultural VIP’s….” In the end of August we built a table. Then there we ate together and had many discussions. We thought, that the table, where meet so various people, was lit well and filled with a kind of warmth and glare. We needed candlesticks, whose light would eliminate all darkness, both those around us and those that lie deep within us: prejudices, stereotypes. Chanukiya and Menorah gave us   a total of 16 lighted candles. There was clear enough to see faces and to continue a cross-cultural dialogue with the VIPs from Poland and Israel.

January 22, 2011 at 5:40 pm Leave a comment

Evaluation meeting of Polish participants

On Saturday 11th September the part of Polish group met together. We spent nice time with very delicious meal prepared by Kobi. In the night before our meeting he was cooking three hours special dishes!!!We were talking about past activities during “Multicultural VIPs” project and we were discussing about our future journey to Israel. We spoke also by skype  with Yamit  and we got to know her sisters:) After this meeting we have had some new and fresh ideas for our activities in Israel in December. We will make chairs… Yes, you are right CHAIRS. Because, you know, our the table needs chairs, LIVING CHAIRS!!! Of course, this task can be one from anothres. Do not be affraid:)

September 13, 2010 at 10:06 pm 1 comment

We are not anonymous/unknown

A lot of media and institution wrote about our project, so now we present some of them:

Radio Merkury

Gazeta Wyborcza Białystok

Murowana Goślina official website

dlastudenta.pl

Centrum Zamenhofa

izrael.org.il

wiadomosci.ngo.pl

September 11, 2010 at 10:32 pm Leave a comment

Older Posts


Logo of project

Our sponsors: